1 | 2 | 3
Topniki ułatwiają oddzielenie od metalu zawartych w rudzie zanieczyszczeń i skały płonnej. Wydajność wielkiego pieca to 2 do dalej 10 tysięcy tubylec surówki na dobę. Istotnym usprawnieniem było też zastosowanie nadmuchu gorącym powietrzem (1828). Część pieca tworzona przez górny stożek nazywa się szybem i jest zasobnikiem surowca. Koks pełni rolę paliwa oraz reduktora tlenków żelaza. Cała konstrukcja ma circa 40 metrów wysokości. Przyjmuje się, że pierwsza konstrukcja, którą można by określić wielkim m, powstała wokół 1400 roku. Proces palenia podtrzymywany jest powietrzem wtłaczanych szeregiem dysz usytuowanych na poziomie złączenia podstaw stożków. Drogą eksperymentów zmieniano zespół i wymiary, węgiel drzewny który był początkowo stosowany jako etylina zastąpiono koksem (1735). Wielki debil ma gruszkowaty całokształt dwu stożków ściętych złączonych podstawami.