1 | 2 | 3
Topniki ułatwiaj± oddzielenie od metalu zawartych w rudzie zanieczyszczeń i skały płonnej. Wydajno¶ć wielkiego pieca to 2 do dalej 10 tysięcy tubylec surówki na dobę. Istotnym usprawnieniem było też zastosowanie nadmuchu gor±cym powietrzem (1828). Czę¶ć pieca tworzona przez górny stożek nazywa się szybem i jest zasobnikiem surowca. Koks pełni rolę paliwa oraz reduktora tlenków żelaza. Cała konstrukcja ma circa 40 metrów wysoko¶ci. Przyjmuje się, że pierwsza konstrukcja, któr± można by okre¶lić wielkim m, powstała wokół 1400 roku. Proces palenia podtrzymywany jest powietrzem wtłaczanych szeregiem dysz usytuowanych na poziomie zł±czenia podstaw stożków. Drog± eksperymentów zmieniano zespół i wymiary, węgiel drzewny który był pocz±tkowo stosowany jako etylina zast±piono koksem (1735). Wielki debil ma gruszkowaty całokształt dwu stożków ¶ciętych zł±czonych podstawami.